• darkblurbg

Het was in de tijd van de Fenicische handelsposten en Romeinse steden zoals Lixus (Larache) en Volubilis (Meknes) dat de Marokkaanse wijnproductie begon. Bekend om zijn kwaliteit en unieke smaak werd de wijn geserveerd aan de tafels van Romeinse keizers. In de 9e eeuw gaf de eerste Arabische dynastie van het land dispensatie voor het maken van wijn aan de Berberstammen rond de keizerlijke stad Meknes.

In de tweede helft van de 19e eeuw verwoestte de druifluis (Phylloxera) grotendeels de Franse wijngaarden, destijds de grootste wijnproducent ter wereld. De Franse wijnproductie kelderde met zeventig procent. Op zoek naar nieuwe kansen arriveerden Franse wijnbouwers in Marokko en ontwikkelde de Marokkaanse wijngaarden zich sterk. Destijds waren vele kleine wijngaarden te vinden rondom steden als Casablanca, Mohammedia en Marrakech. In 1920 werden in de regio Meknes de eerste wijngaarden door de Fransen aangelegd. Vanaf het einde van de jaren dertig begon Marokko te investeren in grotere wijngaarden. Tussen 1924 en 1938 vertienvoudigde het wijnbouwareaal en daarmee ook de wijnproductie.

De wijnproductie in Marokko beleefde zijn hoogtijdagen in de jaren vijftig en zestig met een jaargemiddelde van twee miljoen hectoliter. Het Verdrag van Rome van 25 maart 1957, de geboorte van de Europese Economische Gemeenschap (later de Europese Unie), maakte een einde aan de verdere ontwikkeling van de Noord-Afrikaanse wijncultuur. Door een combinatie van handelsbeperkingen en scherpe concurrentie van andere mediterrane landen werd een groot deel van de wijnproductie oneconomisch. Aanzienlijke delen van de wijngaarden van Marokko werden vervangen door andere gewassen.

In de periode 1973-1984 werd een meerderheid van de wijngaarden overgenomen door de Marokkaanse staat. Het jaargemiddelde van twee miljoen hectoliter daalde tot 0,5 miljoen hectoliter in de jaren tachtig. De toenmalige koning Hassan II zag het wijnbouwpotentieel van Marokko in. Begin jaren negentig deed hij een beroep op Franse oenologen en handelaren. Dat zorgde voor een wedergeboorte van de Marokkaanse wijnsector.

Tegenwoordig is ruim 5.000 hectare bestemd voor de productie van wijn. Elf wijndomeinen zijn actief die gezamenlijk jaarlijks zo'n 350.000 hectoliter produceren, waarvan 10 - 15% wordt geëxporteerd. Elk van hen hanteert de filosofie om kwalitatief hoogwaardige wijnen te produceren, waarbij terroir en geschiedenis voorop staan. Driekwart van de geproduceerde wijnen in Marokko is rood, gevolgd door wit (zestien procent) en rosé (zeven procent).

Van de landen in Noord-Afrika heeft Marokko het beste natuurlijk potentieel voor het produceren van kwaliteitswijnen. Met name de wijngaarden in de regio Meknes hebben een uitermate geschikt terroir. De omstandigheden (grotere hoogte, hoeveelheid zonneschijn en gematigde temperaturen met warme zomers en koele nachten) lenen zich uitstekend voor wijnbouw.

Marokkaanse wijnen staan tegenwoordig op tafels over de hele wereld, met name in Frankrijk en de Benelux maar ook in Noord-Amerika, het Verenigd Koninkrijk en Japan. Mooie flessen met premium rode, witte en rosé wijnen van wijngaarden zoals die van Domaine de Baccari uit Meknes waar La Grand' Halte exclusieve importeur voor Nederland is.

Volubilis

Domaine de Baccari